عــــــــــــــــــــــــــشـــــــــــــــــــــــــــــــــق
من عشق را در امید
امید را در تو
تو را در دل
و دل را هنگام تپیدن تنها به خاطر تو دوست دارم
من غم را در سکوت
سکوت را در شب
شب را در بستر
و بستر را فقط به خاطر اندیشیدن به تو دوست دارم
من خزان را به خاطر رنجهایش
بهار را به خاطر شکوفه هایش
زندگی را به خاطر امیدهایش
و وجودم را نیز به خاطر تو دوست دارم
من اشک را به خاطر گرمی اش
ناله را به خاطر توانایی اش
و دین را به خاطر خدایش دوست دارم
خدایی که تو را آفریده و مرا در گرو عشقت حبس کرده است .
خدایی که دل را در تپش
تپش را در پاسخ
و پاسخ را در چشمانت
فقط به خاطر عشقم نسبت به تو آفریده است ...
اشــك عــاشق
قطره؛ دلش دریا می خواست
خیلی وقت بود كه به خدا خواسته اش رو گفته بود
هر بار خدا می گفت : از قطره تا دریا راهیست طولانی، راهی از رنج و عشق و صبوری، هر قطره را لیاقت دریا نیست!
قطره عبور كرد و گذشت
قطره پشت سر گذاشت
قطره ایستاد و منجمد شد
قطره روان شد و راه افتاد
قطره از دست داد و به آسمان رفت
و قطره؛ هر بار چیری از رنج و عشق و صبوری آموخت
تا روزی كه خدا به او گفت : امروز روز توست، روز دریا شدن!
خدا قطره را به دریا رساند
قطره طعم دریا را چشید
طعم دریا شدن را
اما؛ روزی دیگر قطره به خدا گفت: از دریا بزرگ تر هم هست؟
خدا گفت : هست!
قطره گفت : پس من آن را می خواهم
بزرگ ترین را، و بی نهایت را !
پس خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت : اینجا بی نهایت است!
و آدم عاشق بود، دنبال كلمه ای می گشت تا عشق را درون آن بریزد
اما هیچ كلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت
آدم همه ی عشقش را درون یك قطره ریخت
قطره از قلب عاشق عبور كرد!
و وقتی كه قطره از چشم عاشق چكید. خدا گفت :
حالا تو بی نهایتی، زیرا كه عكس من در اشــك عــاشق است!